Energia na zawołanie (testowałam osobiście!)

Nienawidzę słowa "produktywność". Nie wierzę ludziom, którzy twierdzą, że po prostu kochają swoją prace i zawsze idą do niej z uśmiechem na ustach. Nie ufam tym, którzy zapewniają, że na treningach zawsze dają z siebie 200%. Mimo to, jestem głęboko przekonana o tym, że to nasze zachowanie ma wpływ na to, jak się czujemy... a nie odwrotnie. I chyba odkryłam sposób, jak dodać sobie energii na zawołanie.

O co mi chodzi?

Tak, jak napisałam wyżej: 100% efektywności przez 100% czasu jest według mnie po prostu nieosiągalne.

Jeśli jednak wstaniemy z łóżka (obowiązkowo lewą nogą!) i z marszu zaczniemy zachowywać się tak, jakbyśmy mieli ochotę natychmiast z powrotem zakopać się w pościeli, to prawdopodobnie będzie tak, że cały dzień można spisać na straty. 

Istnieje jednak alternatywny scenariusz.

Nie działaj tak, jak się czujesz.

Zacznij działać tak, jakbyś chciała się czuć.

Czyli z uśmiechem na ustach, energicznie, z werwą.

I nieważne, że będzie to sztuczne! Przeczytałam niedawno, że osoby, które stosowały botoks, rzadziej odczuwają gniew... ponieważ nie mogą wykrzywić twarzy w grymasie złości.

Kilka dni temu, na potrzeby dzisiejszego tekstu, zrobiłam mały eksperyment w grupie moich przedszkolaków. Najpierw wyciszyłam dzieci, następnie poprosiłam, aby usiadły jedno za drugim (tak, żeby nie widziały swoich twarzy) i uśmiechnęły się. Przez pierwszych 10 sekund ich uśmiechy przypominały sztuczny grymas. Chwilę później, wszyscy chichrali się w najlepsze.

Jeśli więc wyjątkowo nie mam ochoty na sprzątanie... zaczynam sprzątać wyjątkowo energicznie, podśpiewując pod nosem.

Jeśli czuję, że za chwilę zalegnę pod kołdra na dobre, żwawo spod niej wyskakuję i na dzień dobry robię powitanie słońca.

Zamiast wymyślać kolejną wymówkę, która miałaby usprawiedliwić moje lenistwo, po prostu zakładam buty i wychodzę z domu z kijkami.

To wszystko brzmi dla Ciebie fałszywie? A jakie to ma znaczenie, skoro działa?